در ﺻﻮرتیکه در اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ از پیشرفتِ ﺧﻮد از تحمل رنج و زحمت اِبا نکنیم، قبل از رسیدن به نیمه ی راه ﻣﺒﻬﻮت خواهیم شد.
1- ﻣﺎ ﺑﺎ اﺣﺴﺎس آزادي و ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺗﺎزهاي آﺷﻨﺎ خواهیم شد.
2- از ﮔﺬﺷﺘﻪی ﺧﻮد پشیمان نخواهیم بود و آرزوی فراموش کردنش را هم نخواهیم کرد.
3- مفهوم آرامش را درک و صلح را خواهیم شناخت.
4- هر قدر هم که ﺑﻪ قعر رﻓﺘﻪ باشیم به دنبال راهی خواهیم گشت که چگونه دیگران از تجربه ی ما بهره مندشوند.
5- احساس بی ثمری و افسوس به حال خود ناپدید خواهد شد.
6- علایق خودخواهانه را از دست خواهیم داد.
7- به مسائل مربوط به همنوعانِمان علاقمند خواهیم شد.
8- ﺧﻮدﺑﻴﻨﻲ تحلیل خواهد رفت.
9- چشم اَنداز و نگرش ما به زندگی به کلی تغییر خواهد کرد.
10- ترس از مردم و امنیت اقتصادی از میان خواهد رفت.
11- بینش حل و فصل موقعیتهایی که قبلاً گیجمان میکردند را پیدا خواهیم کرد.
12- ناگهان متوجه خواهیم شد که خداوند کاری دارد انجام میدهد که ما قادر به انجامش نبودیم.
آﻳﺎ اﻳﻨﻬﺎ وﻋﺪهﻫﺎي ﮔﺰاﻓﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ به نظرِ ما نه. آنها در مورد ما در حال تَحَقُق یافتن هستند گاه به سرعت و گاه به آهستگی. چنانچه برای به دست آوردنِشان به خود زحمت دهیم آنها همیشه به وقوع خواهند پیوست.